In het Dagblad van het Noorden van ofgelopen disndag was Abel Darwinkel weer an 't strunen in de Taoltuun.Het gung dizze keer over taart.
In de hogere kringen, beveurbeeld bij de aodel, muj een stuk of wat woorden niet gebruken. Eein van aodel zal in ‘t Nederlands beveurbeeld nooit zeggen van gebakje, mor wel van taartje.
Over de meitied binnen in ’t Drèents een koppel prachtige gedichten schreven. Niet allén in ’t Drèents heur, in ’t Nederlaands ok, dèenk mor ies an de mei van Gorter met de bekende zin: Een nei veurjaor en een nei geluud, eein van de bekendste gedichten oet de Nederlaandse literatuur.











