Over de kaarstdaogen binnen een koppel gedichten en verhaolen schreven.Hieronder kuj een stuk of wat gedichies over de kaarstdaogen lezen.
Karstfeest
Ze stiet te kieken in heur mooie keuken.
De karstkraans was gelukt en de kalkoen was mals.
De schalen mit gebak, de borrelhappies.
En dan, opiens, springt heur d'angst naor d'hals...
Die weelde um heur hen, de grote welvaart,
ze hebt jao alles wat heur hart begeert.
Een eigen huus, een kleurentillevisie,
Allent... 't geleuven hebt ze of-eleerd...
Een feest van dennengruun en witte keersen.
Ze hef heur best edaon, der alles van emaakt.
De kiender in het nei, kedogies, lekker eten,
Maar 't karstfeest hef heur harte niet eraakt...
Dan reert ze, mit 't gezichte in de theedoek:
‘O God, help oes uut dizze duusternis!
En laot ons zien, Ie bint toch oeze vader,
dat Oen liefde veur oes onveraanderd is...'
Het zal oes ieuwig heugen
Doe hef de steern daor stille staon
en schepers bint hen binnen gaon,
de keuningen hebt beugen...
het zal oes ieuwig heugen.
Het arme poppien in het heu
de moeder blied' en o zo meu
de nacht was zunder leugen...
het zal oes ieuwig heugen.
Zien vao die heul getrouw de wacht,
de naobers hebt an 't kind wat bracht
zie leuten zuk niet neugen...
het zal oes ieuwig heugen.
Ongewoon kerstfeest
Langzaom ontwaokt het dorp oet 't gries bestaon
van de gewone weken. Ok wel niet wil
moet wal geleuven, der is wat aans op til,
diep-in wet elk: zo kan 't niet wieder gaon.
Een boer betreurt de saomenvol van stille daogen,
dat e niet volop naor zien laand kan gaon.
Hij blef umslachtig bij zien trekker staon,
die op de deel wacht veur 'n lege waogen.
In 't keuken zeg zien vrouw: wij doet maor niet
an kerst, wij slaot het één keer over, wij spaort
de vrede op, die kan tot volgend jaor bewaord.
Maor as de hemel opengeet, heurt zij het lied
dat mèensken vortrop oet heur daogelieks bestaon.
Ze zeg: kom, Rieks, zul wij oet kuiern gaon?
Geef oons
Geef oons een glimp van de eeuwigheid
in disse donk're dagen
een treustwoord in de ienzaomheid
zo muilijk te verdragen
Geef oons een uutzicht op de morgen
waor al zo vaak van is verteld
een lochtpunt in de veule zorgen
as veur de herders in het veld
Geef oons begrip veur Oen geboren
waoruut wij 't leven kunt verstaon
en ‘want' oons as het riepe koren (want = reinig)
dat niet verweid teloor zal gaon
Geef oons begrip veur al Oen leren
geliekenissen die oons past
maor wilt Oe niet van oons ofkeren
Kiend van Betlehem holdt oons vast
| < Veurige | Volgende > |
|---|
