‘’t Is ankom zundag ok Moederdag’, zee Alaaidao zo kwaanswies vleden week onder ’t eten. Krek of ik dat niet weiten zul! De kraanten stunden er

ja vol van! Lappieswinkels, drogisteraaien, banketbakkers adverteerden ja om ’t hardsten! Buusdoukies, klonje, taorten, bloumen…keur genog!

‘Die smirrige middenstanders!’ foeterde ik bai maizölf. ‘’t Is heur der allinnig om te doun om ’t volk weer wat cinten tou de buus oet te kloppen.

Moederdag! En over ’n week of wat dan is ’t weer Vaderdag!’ Nou ja, dat is nog wat! Vleden jaor he’k van Alaaidao een duis sigaoren kregen.

Besten hör. Dat, Vaderdag is nog daoran tou. Mor Moederdag? Wat moej nou geven? Buusdoukies? Op heur verjaordag he’k heur nog strikt met

’n heile duis vol! Klonje? Het ze nog zat van Sunterklaos. Een taort? Wat gewoon minsk koft nou zomor een taort? Een bloum dan?

‘Ja,’ docht ik, ‘een bloum! Da’s misschie nog mor het beste.’

Mor hukkend? Doe schoot mai ineins te binnen dat Alaaidao ’t lestdaogs over zo’n olderwetse cliviao had haar. Dat ze die nog geern is weer hebben

wol…

‘Een cliviao’, docht ik. ‘Dat dou’k.’ Eerst heb ik op de vraaidagmiddagmaark wat omkeken. Daor hadden ze van alles: bloumpies en blad’ies in

allerhaande soorten. Mor gien cliviao’s.

Zaoterdagaovend bin’k naor een bloumenwinkel gaon. Daor hadden ze ok van alles. Mor gien cliviao’s. Wat mistroostig bin’k weer op hoes an sukkeld.

’t Begunde nog te regen ok. Ik kom bai hoes, ik loop aachterom…En wat zei ik daor staon bai Jan en Antje, ons naoste naobers, boven op de

regenbak? Een cliviao! Jan stun in de deur.

‘Wat ’n mooie cliviao hej daor!’ ruip ik. ‘Och ja’, zee Jan. ‘Antje wol hom in de regen een beetje ofspuilen laoten.’

‘Ik wol ein koft hebben veur Alaaidao,’ zee ik, ’k bin overal aal hin west, mor ik kan naargens ein machtig worden! En mörgen dan is ’t aal

Moederdag!’

‘Wat blinder!’ ruip Jan. ‘Dat is ok zo. Ik haar veur Antje nog zo’n dikke cactus kopen wilt, zo’n gruine kloet met ’n bos stiekels. Zukkend as

Alaaidao in de kaomer staon het, zukkend wol ze geern hebben! Mor ’t zal nou wel niet meer kunnen dink’k, want de winkels binnen aal dicht.’

‘Da’s ja maal’, zee ik. ‘Nou heb ik mörgen gien cliviao en ai hebben gien cactus.’ ‘Ja…mor as wai…’, zee Jan.

‘O krek,’ zee ik, ‘dat zul kunnen!’ ‘O, dat douw!’ ruip Jan. ‘Hier hej de cliviao, Jan Hinnerk! Haol nou even

die cactus vanAlaaidao oet de kaomer, dan biw baaiden red! En ’t kost onsnog gien cinten ok!’

Zundagsmörgens brocht ik Alaaidao een koppie thee op berre met ’n tweibak.’tWas ja Moederdag!

‘En kiek nou is wat of ik hier heb!’ zee ik, en ik luit heur de cliviao zein,die ik zolaank in de kelder, onder de trap, vortstopt haar.

‘Och Jan Hinnerk, mien jonkie van mai!’ ruip Aaaidao. ‘Wat ’n allerleifst best kerelie heb ik toch!Wat bin ik daor ja wies met! Daj daor zo om docht

hebben! Ik haar ja zo geern zo’n olderwetse cliviao weer hebben wild! O, wat wör ’t een mooie Moederdag volk!

’s Aovends zuw nog even naor Jan en Antje tou te kovviedrinken.‘En, hej nogaal een goie Moederdag had Alaaidao?’ vruig Jan en hij knipoogde

mai even an.‘Zeker dat’, ruip Alaaidao. ‘Ik heb van Jan Hinnerk een naaie cliviao kregen. Een heile mooie dikke!’

‘En ik heb een mooie cactus kregen!’ straolde Antje.’Woj hom is zein, Alaaidao?’

Ze gungen met heur baaiden de veurkaomer in.

Even was ’t stil. Doe: ‘Mor dat is mienend!’ ruip Alaaidao. ‘Kiek mor! Die scheur in de pot en dat klaaine scharregie deroet! Mor dat is mienend! Hou kan dat nou? Jan

Hinnerk, kom is hier!’ Nou ja, ’t was zo wied mis as vleigen, volk! ‘Gemeine kerelies, gemeine smirrige kerelies daj binnen!’ ruip Antje. ‘Zunige Peiters daj binnen, daj

veur joen vrouw nog niet een paor rooie cinten over hebben, einmaol in ’t jaor as ’t Moederdag is! Mor dat za’k je betaold zetten mannegie!’ ruip ze.

‘As ik nou niet die mooie naaie zummerjurk van je krieg die ’k lestdaogs staon zein heb, dan zeg ik tot an de Pinkster tou gien woord weer tegen je!’

‘En as ik die naaie schounen niet van je krieg, diej mai virtie daogen leden niet touwolden, dan is ’t niet te best!’ ruip Alaaidao.

Och, vanzölf ze trokken weer an ’t langste inde, volk. En zo hebben die handige middenstanders dan tóch nog weer een mooie cint extrao verdeind,

met heur Moederdag…

 

Uut: Winter op de Paaizermao

Peter van der Velde

 

Zuuk ie een mooi kedogie veur moederdag? Kiek even op de website van de Kiepshop!