Het is nog net goedgekomen

Moi, ik ben Emko Dolfing. Geboren in 1953 in een klein Drents dorp en dat betekent natuurlijk dat ik opgegroeid ben met de Drentse taal. Maar toen ik 3 jaar was, brak ik mijn been en lag ik zes weken (dat ging toen nog zo) in Assen in het ziekenhuis. Ik kan het me niet herinneren, maar mijn ouders vertelden mij later dat ik geen woord Drents meer sprak toen ik weer thuiskwam.

Maar het is toch goedgekomen!

Ik praat, denk en droom inmiddels al weer heel lang in het Drents en heb veel liefde voor onze taal en onze provincie.

Die liefde en de lol die ik heb in het besturen maken dat ik met veel plezier voorzitter van het Huus van de Taol ben. Samen met mijn medebestuursleden probeer ik dat op afstand en tegelijkertijd van dichtbij te doen.

En zoals mijn vader tegen mij zei: “Als je toch wat doet, kun je het net zo goed goed doen!”.