Ria Westerhuis

Ria Westerhuis is in 1959 geboren in Old-Avereest (an de Overiesselse kaant van de Riest).

Ria Westerhuis (1959)

Ze gung in 1980 de grup over naor het Drentse De Wiek  en daor woont ze nou nog.

Ria schref sinds 2004 gedichten, liedteksten en verhalen in het Nederlands, maor ok in de streektaol. Veur zanger-pianist Geert Jan Brader hef ze veur de cd Nog zoveul doen oet 2009 een koppel liedteksten schreven.
Ria publiceert in diverse tiedschriften maor veural in het Drentse literaire tiedschrift Roet.
Zie hef al een stuk of wat priezen wunnen met heur schrieverij, under andere van de IJsselacademie in Overiessel veur ‘t gedicht Ruis.

In april 2009 is Minnezinne bij oetgeverij Het Drentse Boek oetkommen. Dizze bundel met erotische gedichten hef Ria samen met Delia Bremer maakt. De schriefsters hebt der veul andacht met kregen en bint der zölfs met op de landelijke tillevisie kommen. In een jaor tied bint der zowat doezend exemplaren van verkocht.

In oktober 2009 is de cd Dichter bij elkaar oetkommen, waor vier Drentse gedichten en zes Nederlandse gedichten op staot. Ria les de gedichten veur, begeleid deur gitarist Rob Zandgrond.

In 2008 hef Ria een script veur een toneelstuk schreven.
Wieder organiseert en prissenteert ze veurdrachtaovends en vertaalt ze gedichten in ‘t Drents.
Ze schref ok gedichten in opdracht.

In 2011 hef Ria de tekst veur de Koppermaandagprent schreven in het Nederlands, Drents en ‘t Erwees, een zölfbedachte taol. Steendrukker Ary Everhardus hef de prent drukt.

In febrewaori 2011 is de bundel Zundags goed oetkommen met zeuventig neie Drentse gedichten.
In 2013 kwam heur Nederlandstaolige bundel Teugelloos oet (eigen beheer).
Nachtsleutel verscheen in 2015

Ria hef een eigen webstee: www.riawesterhuis.nl.

Bij de daarde druk van Minnezinne is een cd verschenen waorop Ria Westerhuis en Delia Bremer heur gedichten oet Minnezinne veurdraagt.

 

Boekpublicaties:

Een keur oet het wark van Ria Westerhuis:

 

ZUNDAGS GOED

op de deure nog oen name

de kamer, stilleven

van oen deurleefd verleden

een dicht gerdien

de kachel kold

stoelen kil,

allent zo zonder oe

hier bij mij

voller en warmer

ieje

en oen gerei

stillegies pronkend

zundags goed eworden

bij mij

 

DE RIEST

zie hoe zij meandert

tussen grossprieten

en vergeet-me-nieten

stromend

van oost naor west

zich in bochten wringend

as een wellustige vrouwe

heur lief delend

met twei wallegies

die ze beide wil

aaien, wil smokken

met heur zute mond

hoe ooievaars drinkt,

kikkers eet

uut heur smalle schoot

de maone langs heur flaanken

scheert

op zuuk naor zunnevocht

en ik mien voeten wasse

bij ’t helder sterrenlocht

Uut: Zundags goed